Boardroom issue: de gele hesjes, ontwijken of bereiken?

Maton Sonnemans
06 mrt 2019

De afgelopen maanden kreeg de taal er een nieuw begrip bij: gele hesjes. Tot dat moment waren die gele  hesjes vooral verplicht als je de Oostenrijkse grens overgaat om aan te trekken in geval van pech langs de weg. Symbolisch of niet, die gele hesjes werden in Frankrijk ontdekt als uniform voor mensen die ook een ernstig gevoel van pech langs de weg hebben. In een tijd dat volgens de statistieken de mensheid in het westen het nog nooit zo goed heeft gehad, is er toch een grote groep die langs de kant staat. Mensen die om allerlei redenen het gevoel hebben niet gezien en geholpen te worden. Hoewel in Nederland de gele hesjes beweging wat minder dominant het straatbeeld heeft bepaald (of verbouwd), zijn er in Nederland ook vele groepen die om verschillende redenen ontevreden zijn met hun situatie en bestaan. Hoewel sommige statistieken en koopkrachtplaatjes anders laten zien – het gevaar van gemiddelden – hebben deze mensen soms ook best een punt als ze in hun eigen individuele portemonnee kijken.

Toekomstzorgen

In onze Trendmonitor Vermogen volgen we nu al enkele jaren hoe Nederlandse huishoudens met hun lange termijn vermogensvorming omgaan. En in deze Trendmonitor wordt best duidelijk waarom sommige mensen hun gele hesje willen aantrekken. De Nederlandse verzorgingsstaat is de afgelopen jaren ongemerkt getransformeerd in een participatiemaatschappij waarin veel meer van mensen zelf gevraagd en verwacht wordt als het gaat om hun financiële zelfredzaamheid en toekomst. Voor een grote groep mensen is dat een traag binnenkomend besef, lastige materie en voelt het ook onrechtvaardig. Wat je er ook zelf van mag vinden als waarschijnlijk hoogopgeleide en financieel-vaardige professional met een gezond toekomstperspectief; probeer je eens te verplaatsen in de minder opgeleide medeburger met een zwaar beroep die te horen krijgt dat zijn pensioenleeftijd nog een aantal jaren wordt opgeschoven. Of het jonge gezin dat met geen mogelijkheid een hypotheek kan krijgen om een eerste huis te kopen. Of in de grote groep mensen – 41% van de Nederlandse huishoudens – die minder dan € 5.000,- heeft (de minimale financiële buffer volgens het Nibud). Deze mensen maken zich terecht zorgen over hun toekomst en als ze zich geen zorgen maken, zouden ze dat zeker wel moeten doen.

 Kwetsbarenproblematiek 

Het navrante is dat deze kwetsbare mensen door sommige politieke partijen dankbaar worden gebruikt om stemmen te winnen. Ontevredenheid, zorgen en angst over de toekomst zijn uitstekende ingrediënten voor populistische partijen ter linker- en rechterzijde om krachtige uitspraken te doen en problemen waar mogelijk verder uit te vergroten. Veel oplossingen en handelingsperspectieven worden vervolgens niet aangereikt. Opvallend is dat in deze context de meeste financiële dienstverleners opvallend stil zijn. Hoe komt dat toch?  Omdat deze verschillende segmenten van ‘kwetsbaren’ niet interessant zijn als marketingdoelgroep? Van kale kippen valt immers weinig te plukken. Of komt het omdat deze kwetsbarenproblematiek een blinde vlek is voor de meeste marketingmensen die in een  andere bubbel leven? Al tweeverdienend en zich meer zorgen makend over de toekomst van het klimaat en milieu dan over de stille armoede een paar straten verderop? En de overheid maakt zich ondertussen meer boos over de salarissen en bonussen van sommige bankiers dan over het ontbreken van relevante en integere proposities voor de kwetsbare groepen van de bevolking. Bijvoorbeeld om te zorgen dat ook jonge mensen met een flexibele baan toegang krijgen tot de markt van koopwoningen. Of dat mensen die willen sparen ook toegang krijgen tot verantwoorde manieren van beleggen.

 Neem verantwoordelijkheid

Daar waar sommige politici op een opportunistische manier briljant inspelen op de zorgen en angsten van de gele hesjes, laten nog te veel financiële dienstverleners de kans en verantwoordelijkheid liggen juist met oplossingen te komen. Ongetwijfeld is er het argument dat het bedienen van deze ‘gele hesjes segmenten’ risicovol en niet voldoende renderend is: deze klanten gun je aan je concurrent toch? Maar is dat niet wat te kortzichtig? Zou het niet zo moeten zijn dat grootbanken, verzekeraars en pensioenfondsen het oprecht helpen van de kwetsbaren als vanzelfsprekend onderdeel van hun eigen good governance zien? En bovendien; als marketeer is het toch een geweldig mooie en dankbare uitdaging juist voor deze mensen met relevante oplossingen te komen. Als je dat kunt, ben je een marketingheld!

Trendmonitor vermogen

Op zoek naar inzichten in de trends rond het vermogen van Nederlandse huishoudens?

Ontdek de Trendmonitor

Onze blogs direct in je mailbox?

Interessant? Laat een reactie achter